شکست قالب و پیشگیری

شکست قالب در حین ساخت بتن معمولاً زمانی اتفاق می افتد که بتن در حال ریختن است. برخی از رویدادهای غیرمنتظره باعث از کار افتادن قسمتی از قالب می شود و در نتیجه کل ساختار قالب را بیش از حد بارگذاری یا ناهماهنگی می کند تا زمانی که در نهایت فرو بریزد. یک یا چند مورد از موارد زیر می تواند باعث خرابی قالب شود:

1) عدم بازرسی/توجه در هنگام قرار دادن قالب و ساخت. بسیاری از خرابی ها به دلیل عدم بازرسی رخ می دهد، یا بازرس/خدمه بی تجربه یا فاقد صلاحیت هستند.

2) طراحی نامناسب بیشتر خرابی های ناشی از ایرادات طراحی به نیروهای جانبی و پایداری سازه موقت مربوط می شود. فقدان یک سیستم مهاربندی برای مقابله با نیروهای جانبی، مانند باد و بارهای ساختمانی، باعث فروپاشی سیستم قالب در هنگام اعمال بار بیش از حد می شود. همچنین، با استفاده مجدد از قالب، ظرفیت آن برای نگهداری بار در طول زمان کاهش می یابد. متأسفانه طراح قالب اغلب ضریب ایمنی را حذف می کند و بار را با استفاده از داده های ظرفیت اصلی محاسبه می کند. طراحی قالب باید قبل از نصب توسط مهندس دارای مجوز تایید شود.

3) قطعات معیوب. برخی از موارد خرابی سیستم قالب در نتیجه نگهداری نادرست اجزای قالب بوده است که پس از چندین بار استفاده مجدد معیوب می شوند. ظرفیت این اجزای قالب به دلیل خوردگی و آسیب کاهش یافته است، اما به ندرت در هنگام نصب مورد توجه قرار می گیرد.

4) اتصالات نامناسب. گاهی اوقات اجزای قالب به اندازه کافی به هم متصل نمی شوند تا امکان جداسازی آسان تر و سریعتر فراهم شود. اما عدم اتصال مناسب می تواند منجر به فروپاشی تدریجی شود. پیچ‌ها، میخ‌ها یا اتصال ناکافی، کیفیت ضعیف جوش و گوه‌های معیوب می‌توانند به راحتی یکپارچگی قالب را به خطر بیندازند. به طور باور نکردنی، گاهی اوقات هیچ ارتباطی بین دو جزء وجود ندارد.

5) حذف زودرس حذف نابهنگام قالب قبل از عمل آوری مناسب بتن معمولاً به این دلیل اتفاق می افتد که کارگران عجله دارند تا به سرعت از قالب استفاده مجدد کنند زیرا الزامات برنامه ریزی فشرده یا فشار بودجه وجود دارد.

6) پایه گذاری نامناسب. پایه گذاری ناکافی یکی از دلایل مهم شکست قالب است، جایی که بارهای ضربه ای ناشی از بقایای بتن و سایر اثرات باعث ریزش سواحل عمودی در طول بتن ریزی می شود. بعلاوه، باید برای ایجاد یک مسیر بارگذاری مداوم از قالب به پی یا سایر اجزای سازه ای که قادر به حمایت از قالب و بتن جدید است، نصب شود.

7) فونداسیون ناکافی. بسیاری از فونداسیون های قالبی قادر به انتقال بار به زمین نیستند یا در زیر خاک ضعیف قرار می گیرند. این پی ها اغلب از صفحات آستانه، بالشتک های بتنی و شمع ها ساخته می شوند که می توانند باعث نشست تفاضلی قالب ها و بارگذاری بیش از حد سواحل شوند و در نهایت منجر به ریزش شود. علاوه بر این، ظرفیت ناکافی فونداسیون می تواند ظرفیت حمل قالب را کاهش دهد.